Futbol topu büyüklüğündeki halka küpeleri birbirine çarpıyordu. Derken ayağa kalkıp bizlere yöneldi ve şunu dedi. “kimse beni sevmiyor, kimse bana kıymet vermiyor. . . Bir doğum günümüzü bile hatırlamadılar“ Şaşırmıştık. Ayağa kalktım ve yanına gidip yanağına bir öpücük kondurdum “mutlu seneler“ dedim. Diğerleri de beni takip ettiler. Buse’nin neşesi yerine gelmişti.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz