Üniversitenin kantininde tanıştığım tombul hatun Zeynep, esprili ve tatlıydı. “Ders mi çalışalım, yoksa başka şeyler mi?” dedim, sırıtarak. Zeynep, “Senin niyet belli,” diye gülüp göz kırptı. Akşam onun evine geçtik, muhabbet koyulaştı. Loş odada, Zeynep’in dolgun hatları beni çıldırttı; tutkuyla yakınlaştık. İnlemeleri odayı doldurdu, gece ateşle geçti. Şafakta Zeynep, “Fena değildin, kantin çocuğu,” deyip kahve koydu. “Bu başlangıç mı?” dedim. Zeynep, “Belki,” diye sırıttı. Kapıyı çekerken, “Tekrar görüşelim,” dedim. Zeynep’in gülüşü aklımda, kampüse döndüm.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz