Serdar, Defne’nin beline usulca dokundu. Yılların verdiği bir aşinalık ve derin bir güvenle, bu dokunuş beklenen bir davetti. Oturma odasının loş ışığında, yavaş ve özenli bir yakınlaşma başladı. Uzun süren, sabırlı bir hazırlığın ardından, bedenleri bir ritim buldu. Defne’nin alnına düşen bir tutam saçı, Serdar nazikçe geri itti. Bu an, sadece fiziksel bir birleşme değil, yıllara yayılan bir beraberliğin sessiz ve tutkulu bir teyidiydi. Zirveden sonra, derin bir sükunet içinde birbirlerine sarıldılar. Yavaşlayan nefesleri ve eş zamanlı kalp atışları, odadaki huzuru tamamlıyordu.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz