Sarışın dul komşum Aylin, kapıyı çalıp, “Kahve içmeye gel,” deyip gülümsedi, göz kırparak. “Aylin, bu saatte mi?” dedim, sırıtarak. Evine geçtim, kahve masası bahaneydi. Aylin’in sarı saçları savrulurken, “Yalnızlık zor,” dedi, cilveli. Muhabbet yerini tutkuya bıraktı; Aylin’in inlemeleri, evi doldurdu, gece alev aldı. Şafakta Aylin, “Bu aramızda, komşu,” deyip kahve koydu. “Söz,” dedim, göz kırparak. Aylin kapıyı çekti, aynada kendine bakıp, “Hala çekiciyim,” diye gülümsedi. Komşuluk, sırlarla doldu.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz