Olgun Nebahat, genç Emre’yle mahallede karşılaştı. “Beni neşelendir!” dedi Nebahat cilveyle. Emre, “Amını sömüreyim mi?” diye sırıttı. Nebahat, “Hadi eve!” dedi meydan okuyarak. Emre, Nebahat’ın amını tutkuyla sömürdü; Nebahat, zevkten, “Olgun dedik, genç kral!” diye bağırdı. Emre, “Am dedik, ziyafet!” dedi kahkahayla. Gece, hazla doldu. Sabah, Nebahat, “Yine sömür!” diye sordu muzipçe. Emre, “Her zaman!” dedi. Nebahat, “Emre ateş!” diye güldü. O gece, Nebahat’ın olgunluğu Emre’nin gençliğiyle çılgın bir anıya dönüştü; ev neşeyle çınladı.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz