Üniversiteden tanıdığım afet Zeynep’le köydeki ahırda gizlice buluştuk. “Beni samanlarda azdır!” dedi Zeynep, muzip bir gülüşle, gözleri ay ışığında pırıldadı. “Ahırda sevişelim!” diye kıkırdadım. Zeynep, “Samanlara yayıl!” diye fısıldadı. Zeynep’i tutkuyla becerdim; Zeynep, hazdan, “Saman dedik, alev!” diye inledi. “Zeynep dedik, ilahe!” diye kahkaha attım. Gece, şehvetle doldu.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz