Gökberk ve Şevval, şehir ışıklarının loş aydınlattığı salonda, koltukta derin bir sohbetin içindeydiler. Aniden doğan bir suskunluk, aralarındaki elektriği iyice hissettirdi. Şevval, Gökberk’in yakasındaki bir teli düzeltmek bahanesiyle ona dokundu, teması kasıtlı ve yumuşaktı. Bu, sessiz bir davetti. Yatak odasına geçişleri, yavaş adımlarla ve konuşmadan oldu. Hazırlık dönemi, sabırlı ve özenliydi; her an, birbirlerine olan saygı ve derin çekimle doluydu.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz